ข้อดีหนึ่งของการเรียนภาษาฟินแลนด์คือภาษาฟินแลนด์นี้มีการเรียงประโยคแบบประธานขึ้นก่อนกริยาเหมือนภาษาไทย คือ “ประธาน + กริยา + กรรม” เช่น

• ประโยค -> “ฉันพูดภาษาอังกฤษ”
• เขียนเป็นภาษาฟินแลนด์ได้ว่า -> “Minä puhun englantia.”
• เรียงเหมือนในภาษาอังกฤษคือ -> “I Speak English”

ดูง่าย ไม่มีอะไรน่าสันสน

เรื่องยาก คือ เพศในภาษา

โดยทั่วไปภาษาตะวันตกมักมีเพศ เช่น ภาษาฝรั่งเศส “เลอ เชียง (le chien)” หรือ หมา เป็นเพศชาย “เลอ ลีฟว (le livre)” คือ สมุด ก็เป็นเพศชาย “ลา เมซง (la maison)” แปลว่า บ้าน เป็นเพศหญิง “ลา วาช (la vache)”  แปลว่า วัว ก็เป็นเพศหญิง ขณะที่ภาษาเยอรมัน มี 3 เพศ นอกจากเพศหญิง เพศชายแล้ว ยังมีเพศกลางด้วย

แต่ก็คงไม่แปลกถ้าภาษาฟินแลนด์จะไม่มีเพศ เพราะภาษาอังกฤษยังไม่มีเลย ภาษาไทยก็ไม่มี

แต่!! ที่น่าสนใจคือ

แม้ภาษาจะไม่มีเพศ อย่างน้อยทุกภาษาก็มีการแบ่งเพศของสรรพนาม หรือบุคคลที่เราอ้างถึง ภาษาไทยใช้คำว่า “เธอ” เรียกแทนเพศหญิง คำว่า “เขา” แทนเพศชาย ภาษาอังกฤษใช้คำว่า “she” แทนเพศหญิง และ “he” แทนเพศชาย แต่ภาษาฟินแลนด์มีคำเดียว คือคำว่า “hän” ใช้แทนทั้งสองเพศ 

• เธอ = “hän”
• เขา = “hän”

ภาพจาก nomotheon (blogspot)

คำว่า “han” คำเดียวแทนมนุษย์ทุกเพศ ชาย หญิงไม่เกี่ยง

บ่อยครั้งที่ได้คุยกับคนที่นี่ แล้วคู่สนทนาของฉันพูดถึงบุคคลที่สามโดยใช้คำสรรพนามคำเดียวแทนทั้งชายและหญิง ทำให้แยกไม่ออกว่าเขาหรือเธอผู้นั้นคือใคร หรือเพศใดกันแน่

ครั้งหนึ่ง “มิกโกะ” เพื่อนสาวชาวฟินแลนด์ของฉันชูพวงกุญแจน่ารักๆ อันหนึ่งขึ้นให้ฉันดูพร้อมรอยยิ้มเขิลอาย “น่ารักไหม” เธอถามฉัน “คนที่ฉันกำลังคุยด้วยอยู่ “hän” ทำให้”

แล้ว “hän” คือใครอ่ะ?

อีกเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้นในร้านงานฝีมือ เป็นงานเย็บปักถักร้อยที่คนจากต่างเมืองเอามาตั้งโชว์ไว้ฝากขาย ฉันเข้าไปในร้าน ได้คุยกับพนักงานน่ารักคนหนึ่ง พนักงานสาวคนนั้นเดินตรงดิ่งมาที่ฉัน พาฉันไปดูกำไลและต่างหูคู่สวยวางเรียงร้อยกันบนโต๊ะ “งานนี้น่าสนใจมากนะ คุณต้องซื้อ” เธอบอกฉัน “คนที่ทำงานนี้พิการทางสายตา “hän” สูญเสียการมองเห็นตั้งแต่เด็ก ตอนประมาณ 14ปี “hän” เกิดอุบัติเหตุ” เธอเล่า

แต่ “hän” นี่เพศไหนหืออออ!!

พอบอกให้ช่วยแปลให้ฟังหน่อย เธอก็ใช้ว่าคำว่า “ฮี” กับ “ชี” สลับกันไปหมดเลย บางประโยคใช้ “ฮี” บางประโยคใช้ “ชี”

และนี่เองเลยกลายเป็นปัญหาใหญ่ระดับชาติของคนฟินแลนด์ เมื่อชาวฟินน์ต้องใช้ภาษาอังกฤษ สมองจะสั่งการให้เขาหรือเธอใช้สรรพนาม “ผิด” อยู่บ่อยครั้ง เรียกแทนสามีของตนว่า “เธอ” แทนภรรยาของตนว่า “เขา” เรียกคุณยาย เรียกคุณป้าว่า “เขา” เรียกคุณตา หรือคุณลุงว่า “เธอ”

เรียกผิดไปหมด เพศไหนก็ไม่รู้

“ไข่มุก วันนี้ฉันต้องไปเยี่ยมยายที่นอกเมืองล่ะ เขาป่วย” มิกโกะบอก 😛

อ่านต่อ: ข้อควรรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับภาษาฟินแลนด์ คลิกที่นี่